مراحل کلیدی در حصول اطمینان از عملکرد آببندی مخازن ترانسفورماتور شامل طراحی ساختاری بهینه، فرآیندهای جوشکاری با کیفیت بالا، انتخاب مواد آببندی قابل اعتماد، و آزمایش آببندی دقیق است.
این مراحل به هم متصل هستند و با هم کار می کنند تا اطمینان حاصل شود که مخزن نشت نمی کند، نفوذ نمی کند یا به عملکرد عایق آن در طول کارکرد طولانی مدت- آسیب نمی رساند.
طراحی سازه: کاهش خطر نشت از منبع
اجتناب از جوش های "+": این نوع سازه مستعد تمرکز تنش است و خطر ترک خوردن را افزایش می دهد. اتصالات نوع -یا L{3}} باید ترجیح داده شوند.
از مخازن موجدار یا ساختارهای صفحه تا شده استفاده کنید: مخازن راه راه تغییرات حجم روغن را از طریق تغییر شکل الاستیک جبران می کنند و تاثیر نوسانات فشار داخلی را بر روی مهر و موم کاهش می دهند. مخازن صفحه تا شده تعداد جوش ها را از طریق خمش کلی کاهش می دهند و احتمال نشتی را به میزان قابل توجهی کاهش می دهند.
یک ساختار شیار آببندی معقول طراحی کنید: یک ساختار آببندی شیار مستطیلی توصیه میشود، همراه با نوارهای آببندی با کارایی بالا- که سطح تماس بزرگ و توزیع یکنواخت تنش را فراهم میکند.
فشرده سازی نوار آب بندی باید در 25٪ تا 30٪ کنترل شود تا اثر آب بندی و عمر مفید متعادل شود.
فرآیند جوشکاری: اطمینان از سفتی و یکپارچگی جوش
کاربرد فناوری جوشکاری محافظ گاز: مانند جوشکاری CO2/MAG که به طور موثری از اکسیداسیون در ناحیه جوش جلوگیری می کند و سفتی جوش را بهبود می بخشد، به طور گسترده در اتصالات ورق موجدار استفاده می شود.
کنترل عیوب جوشکاری: تخلخل عمدتاً به دلیل پوشش ناکافی گاز محافظ یا خلوص ناکافی ایجاد می شود که می توان با افزایش سرعت جریان گاز، حذف پاشش نازل و بهبود خلوص گاز از آن جلوگیری کرد.
استفاده از سیستم ردیابی جوش لیزری، جوشکاری دقیق در سطح میلیمتری، تصحیح انحراف خودکار را امکانپذیر میکند و به طور قابلتوجهی قوام جوش و قابلیت اطمینان آببندی را بهبود میبخشد.
کاهش طول کل جوش: ساده سازی سازه تا حد امکان در عین رعایت الزامات مقاومتی، احتمال نشتی از منبع را کاهش می دهد.
