انتخاب مواد مخزن ترانسفورماتور مناسب مستلزم توجه همه جانبه به کاربرد مورد نظر، طراحی سازه و محیط عملیاتی است. صفحات فولادی کم کربن برای اکثر کاربردهای معمولی مناسب هستند، در حالی که فولاد ضد زنگ برای محیط های خاص با الزامات مقاومت در برابر خوردگی بالا مناسب تر است. مواد مختلف از نظر استحکام، مقاومت در برابر خوردگی، هزینه و نگهداری دارای مزایا و معایب خاص خود هستند. انتخاب خاص باید با شرایط عملیاتی واقعی مطابقت داشته باشد.
1. ورق فولادی کم{1}}کربن: انتخاب اصلی، اقتصادی و عملی.
سناریوهای قابل اجرا: ترانسفورماتورهای متوسط و کوچک (مخازن نوع جعبه-)، ترانسفورماتورهای بزرگ (مخازن نوع زنگ-).
مزایا: استحکام مکانیکی بالا، تکنولوژی جوشکاری بالغ، پردازش و شکل دهی آسان. هزینه کمتر، مناسب برای کاربردهای-در مقیاس بزرگ؛ را می توان با سازه های راه راه ترکیب کرد تا انبساط و انقباض حرارتی را جبران کند و عملکرد آب بندی را بهبود بخشد.
2. فولاد ضد زنگ: مقاومت در برابر خوردگی قوی، نگهداری-رایگان اما هزینه بالا.
سناریوهای قابل اجرا: ترانسفورماتورهای کاملا آب بندی شده، محیط های ساحلی یا شیمیایی با خورندگی بالا.
مزایا: حاوی کروم و نیکل، تشکیل یک لایه اکسید متراکم با مقاومت در برابر خوردگی عالی. عمر سرویس می تواند به 10-15 سال برسد، اساساً بدون نیاز به تعمیر و نگهداری. عملکرد آب بندی خوب، تبخیر بنزین/روغن 15 تا 20 درصد کمتر از مخازن آهنی است.
3. ساختار ویژه و طراحی بهینه سازی مواد
مخزن روغن راه راه (بیشتر-صفحه فولادی نورد شده سرد): از ورق های موجدار الاستیک برای جبران تغییرات حجم روغن استفاده می کند که معمولاً در ترانسفورماتورهای کاملاً آب بندی شده استفاده می شود. بدون نیاز به محافظ روغن و تنفس، خطر نشت را کاهش می دهد.
مخزن نفت صفحه تا شده (موجدار): دیواره مخزن مستقیماً در یک ساختار کانالی تا می شود و جایگزین دنده های تقویت کننده سنتی می شود. جوش کمتر، خطر نشتی کمتر و راندمان اتلاف حرارت بالاتر.
